close menu

Verwachtingen vanuit ons systeem

Inzichten groeien als je zelf mag groeien…

Vorige week vrijdag kreeg ik een onverwacht maar fijn telefoontje van mijn jongere broer.  Hij is 27 (ja, 13 jaar jonger dan mij :=)) en dit jaar voor de eerste keer papa geworden van een lief kereltje, Victor.

Ik zag door Corona zijn kindje nog maar 2 keer zeer kort en had hem vorige week laten weten dat ik hem, mijn schoonzus en zijn boeleke eigenlijk wel mis. Hij woont een uurtje van mij vandaan en dus afstand en corona maakte dat we elkaar wel hadden gemist.

top-companies-with-awesome-teamwork-culture

Vroeger zou ik die emoties wegcijferen, verbijten maar het gemis bespreekbaar maken kan perfect…

En fijn want ja, ook hij gaf aan dat hij nood had om eens af te spreken dus stelde hij voor om te komen wandelen met zijn vrouw en babytje.

Een gat in de lucht sprong ik.  En mijn hart, dat maakte een sprongetje van jewelste.

Maar het werd tijdens de wandeling nog veel mooier want mijn kleine broer heeft de voorbije maanden, net als ik al een tijdje doe, ook aan zijn persoonlijke groei gewerkt.  Ons gesprek kwam dan ook al snel op de verwachtingen van ons systeem.  De verschillen in onze persoonlijkheden, de  familiesystemen, de dynamieken, de verwachtingen, … het werd een intense wandeling.  Want ook onze pijnen, die zowel ik als hij had gevoeld, werden benoemd en bekeken.

Kerngevoelens om te verankeren

We gingen ook veel efficiënter dan vroeger naar de kern van wat gezien mocht worden.  Zo fijn om dit samen te bespreken tijdens een wandeling.  Een pad te volgen die kronkel was en moerassig maar naarmate ons gesprek op de essentie kwam, was ook het pad duidelijk en recht.  Mooie synergie.

Elk met een lach en een traan stonden we stil dat we dankbaar zijn om wat we mogen zien. Om het te begrijpen, te analyseren en te kiezen voor ons eigen pad. Want we zijn wel een groot gezin, ik heb 2 broers en 2 zussen.  Maar zo anders, zo verschillend en toch ook met grote gelijkenissen.

Rugzak die we meedragen

Want ja, mijn broer kreeg de intense taak om als oudste jongen de vaderrol over te nemen op het moment dat moeder en vader uit elkaar gingen. Hij was toen pas 8 jaar  We hebben een andere papa, want hij is eigenlijk mijn halfbroer.  Maar hij voelt als mijn (h)echte broer, dus voor mij is hij mijn broer.

Na hem is er nog een tweeling geboren.  We schelen 13 jaar maar ik heb hem altijd als mijn stevige sterke broertje gezien.  Want naast de rol om zorg te dragen voor de tweeling en voor ons moeke, heeft hij op zijn 15 ook voor mij een belangrijke rol gespeeld als troostschouder toen mijn man is overleden. Zijn schoonbroer die voor hem ook wel een vriend was. Opnieuw was mijn broer die sterke kerel.  En nu hij 27 is, kwam er de verwachting dat hij in de firma van zijn papa (eigenaar van grote rusthuisketen) zou aansturen op termijn.

Corona én het feit dat hij papa is geworden maar ook zijn persoonlijk groeitraject, hadden hem doen inzien dat deze rol hem niet gelukkig zou maken.

Leiderschap… start bij zelfwaarde en zijn

Dus tijdens ons wandeling nam hij me in vertrouwen dat hij eigenlijk wel zijn ontslag wou geven in het bedrijf van zijn papa. Even werd het stil… maar ik begrijp hem en had het wel voelen aankomen.

Mijn zegen heeft hij gekregen.  Want het enige wat telt in ons korte leventje dat we hier hebben, is gelukkig zijn en werkgeluk primeert.  Het is de fundering om verder op te bouwen om nog steviger te wortelen.

Dus kreeg ik de dag erop een berichtje… zus , ik heb mijn ontslag gegeven.

Geluk schuilt in beslissingen durven nemen

Ik weet nog niet exact wat ik ga doen van werk, maar ik ga het eerst loslaten om dan iets nieuw te creeëren.  Iets met mijn handen…Dat zijn zijn woorden.  Ik weet nu al dat het iets magisch gaat worden!

Opnieuw maakte mijn hart een sprongetje. Niet omdat hij zijn ontslag had gegeven, wel omdat hij durft te leven zoals hij het wil.  Hij is leider van zijn eigen geluk.  Geen lijder zoals al zovelen in ons familie wel doen.  Omwille van de verwachtingen.

Ik ben dan ook dankbaar dat zijn papa hem steunt in zijn keuze en hem puur laat groeien, in zijn eigen authenticiteit

En zijn vrouw om hem te steunen en die kans te gunnen.  Zalig om dat koppel te zien stralen!

Systemisch leiderschap, een prachtig voorbeeld

En dat is wat we uit ons systemisch leiderschap putten.  De kracht om te kiezen voor ons eigen pad… dat van ware geluk en liefde!

Wat zie ik deze kanjer van een broer dan ook graag (groeien).

Blij om dit door ons systemische bril te bekijken!